Σε πολλά αλγερινά φαρμακευτικά εργοστάσια, η πλήρωση σιροπιού συχνά θεωρείται ένα “απλό βήμα”. Όσοι πραγματικά χειρίζονται τις γραμμές γνωρίζουν ότι είναι ένα από τα πιο προβληματικά στάδια.

Οι παραδοσιακοί χειροκίνητοι και ημιαυτόματοι πληρωτές μπορεί να χειρίζονται υγρά χαμηλού ιξώδους αρκετά καλά, αλλά μόλις μπουν στην εικόνα παχύρρευστα, αφρώδη σιρόπια, εμφανίζονται αρκετά προβλήματα:

• Σημαντική στάλαξη – Μετά από κάθε γέμισμα, ένα ρεύμα προϊόντος παραμένει στο ακροφύσιο και στάζει στις επιφάνειες των φιαλών και στους δίσκους καθώς το ακροφύσιο ή οι φιάλες κινούνται.

• Υπερβολικός αφρός – Όταν η ταχύτητα πλήρωσης δεν ελέγχεται καλά, η επιφάνεια του υγρού αναδεύεται, ο αφρός καταλαμβάνει την περιοχή του λαιμού και οι χειριστές πρέπει να σταματούν συχνά για να “αφήσουν τον αφρό να κατακαθίσει”.

• Ασυνεπής δοσολογία – Η εξάρτηση από την εμπειρία του χειριστή για την προσαρμογή των ρυθμίσεων οδηγεί σε διακύμανση μεταξύ παρτίδων και βαρδιών.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η υγιεινή είναι δύσκολο να διατηρηθεί και η τεκμηρίωση GMP είναι δύσκολο να εφαρμοστεί ουσιαστικά. Ως αποτέλεσμα, περισσότερα αλγερινά φαρμακευτικά εργοστάσια αναζητούν ενεργά λύσεις πλήρωσης σιροπιού υψηλής ακρίβειας, κατά της στάλαξης και ελεγχόμενου αφρού.

Σε σύγχρονες γραμμές πλήρωσης σιροπιού, οι αγοραστές επικεντρώνονται σε χαρακτηριστικά όπως:

• Ειδικός σχεδιασμός ακροφυσίου κατά της στάλαξης, ικανός να διακόπτει γρήγορα το υγρό και να συλλέγει υπολειμματικές σταγόνες, έτσι ώστε το προϊόν να μην τρέχει κάτω από το ακροφύσιο στη φιάλη;

• Απαλά προγράμματα πλήρωσης που επιβραδύνουν αυτόματα καθώς πλησιάζει ο στόχος όγκου, σταθεροποιώντας την επιφάνεια και μειώνοντας τον αφρό;

• Έλεγχος βάσει παραμέτρων του όγκου και της ταχύτητας πλήρωσης μέσω HMI, με αποθήκευση συνταγών για διαφορετικά προϊόντα για τη μείωση της εξάρτησης από την “αίσθηση” του χειριστή.

Για τους αλγερινούς κατασκευαστές, μια σταθερή γραμμή πλήρωσης υψηλής ακρίβειας, κατά της στάλαξης, δεν αφορά μόνο καλύτερης εμφάνισης φιάλες. Επηρεάζει άμεσα την απόδοση, τα ποσοστά επανεπεξεργασίας, το κόστος καθαρισμού και τον κίνδυνο ελέγχου. Καθώς η τοπική ρύθμιση γίνεται αυστηρότερη, αυτές οι “λεπτομέρειες” στον έλεγχο της διαδικασίας μετατρέπονται σε βασικά κριτήρια στις επενδυτικές αποφάσεις.